maandag 3 december 2012

Woordenbrij/brei (bis)



doembaarheid
droombaarheid
het stemmen van luck
de waarheid in
het midden van
roep om geheel
voer voor basis
transmissie
het geheel als vork
steelbaar het goed
het waarachtige
het kneusje in de bijnier
van het luchtgeheel
het parmantige dingetje
valt voor de 
steel-op-som
het voertuiglijke
als room die zich
afmeet verwolkt
haat & lucht
droompin nuchter
rasterfirmament
ontkomen
de aanname vanzelf
vol blinde koppels
het voetenwerk
het vervoerwerk
de ruimte die werd
bepaald is hoger dan
meestal een voetnoot
dit als doel
en gerichtheid

Daniel

zondag 2 december 2012

Twee planeten


'We worden alleen geboren en gaan alleen dood. Je kunt er maar beter meteen aan wennen. Het alleenzijn is de basis van die hele constructie. Dat is zogezegd de draagbalk. Je kunt samen met andere mensen leven, maar samen met betekent in de regel naast. En dat is goed genoeg. Je leeft zij aan zij met anderen en op schaarse gelukkige momenten leef je misschien zelfs wel met hen. Je zit in dezelfde auto, eet hetzelfde eten, viert dezelfde kerst. Maar dat is iets anders dan samen autorijden, samen eten of samen kerst vieren. Dat zijn twee uitersten. Twee planeten.'

Uit Doppler van Erlend Loe.

zaterdag 16 juni 2012

Lengte van lente

























Darmbarometer, maak het jezelf moeilijk.


De weg van je constitutie is open::


De ironie van urine.


We houden van verheven ideeën en spraaksel.


Drukte dwaast uit na boombedinging.


Daniel

maandag 9 april 2012

Waar is de Soter?


het lichaam: graad van tover en snit

*

de groei is groter dan de kwestie

*

kaal zijn de dingen die niet anders zijn dan voorschrift

*

geluk is begunstiging, aftakking van strot

*

inbreuk als afbraak

*

het woord bewaakt de eenzame plek

*

de nacht als macht van spil en mede

Daniel


donderdag 5 januari 2012

De canon van 2011
















1/ G. Konrad, Slingerbeweging
Onthutsende herinneringen van een meester-mijmeraar. Stilistische top. Bedachtzamer proza vind je niet.

2/ Michel Houellebecq, Platform
Averechts, pervers, eerlijk, actueel, confronterend, plat, verfijnd, meeslepend.

3/ Daniel Falb, Bancor
Ondoorgrondelijk, politiek, hedendaags; poëzie als een mokerslag in de duisternis.

4/ Italo Calvino, Waarom zou je de klassieken lezen?
Rijkelijk boek over de wereldliteratuur, erudiet en tijdloos.

5/ Comp. Mieke Gerritzen en co, I Read Where I Am
Origineel vormgegeven boekje over de toekomst van het lezen.

6/ James Gleick, Informatie
Een merkwaardige geschiedenis van de informatie. Taai en amusant.

7/ Mohammed Khaïr-Eddine, Leven en legende van Agoun'chich
Eerste deel van de Berberbibliotheek. Een nieuwe, andere wereld gaat open (en weer dicht).

8/ Arnoud van Adrichem, Een veelvoud ervan
'Elke vlek is een grammatica.'

9/ Pascal, Gedachten
Los van het goddelijk gedoe, wat een dénker (in het riet).

10/ Tony Judt, Het land is moe
Doet je beseffen: solidariteit en verantwoordelijkheid zijn geen loze woorden.

DD

dinsdag 15 november 2011

Kwaliteitsneurose























het plezier is moeder van grens

*

neem gerust de waarheid als voorbeeld

*

de geest van het werk is vrij

*

behoefte stinkt en baart zorgen

*

de kam van het leven overlangs gestikt

*

het rustende hart is medeverantwoordelijk

*

veel is het volle niet waard

*

democratie is plamuren in regie


Daniel

zaterdag 22 oktober 2011

Herfst te boek
















foto Heike Dobbelaere

wat voorpompoenen dieper wegen gaat in het loof zich schuilen van appeldroefenis te wild gegeten als schijn van vuurgebeden

Daniel

woensdag 21 september 2011

Familiesouplesse
























de gooi naar oud vlees

met stoel als bezetting

*

het garnizoen van eenvoud

is redding van loog

*

ruis bekwaamt zich

als alleenstaand geval

*

bootje beginneling trekt

zich niets aan van huisgeluk

*

het ene is anders

in uw voordeel

*

het behandelvenster van je

lichaam is uitbesteding van gerief

*

je voornaamste heldin rustend

in puurheid door enkelverlies

*

fris is de lucht op

de rand van begrip

*

goed leven is inhoudelijk

zwaar nu ik het zeg

*

wat is jouw wereld

wat is jouw wereldtegoed

*

de vriend van de natie

perplex als statuut

*

de menselijkste kip

eet de somberste granen

*

onder leven verstaan we

passie en fysieke animatie

*

het gevoel is bijna verkoold

*

leven is hopen op voordeelbonnen


Daniel

dinsdag 19 juli 2011

De waarheid bloedt
























'Ongelijkheid werkt ondermijnend. Het verpest een maatschappij van binnenuit. Het duurt wel even voordat de invloed van materiële verschillen zichtbaar wordt, maar na verloop van tijd ontstaat er een wedstrijd om status en goederen, ervaren bepaalde mensen een toenemend gevoel van superioriteit (of inferioriteit) op basis van hun bezit, verharden de vooroordelen ten aanzien van degenen die laag op de maatschappelijke ladder staan, neemt de criminaliteit toe en openbaren zich steeds sterker excessen van sociale achterstanden. Het erfgoed van het ongebreideld toenemen van de rijkdom is ronduit wrang.'

Uit: Het land is moe van Tony Judt

woensdag 4 mei 2011

Fysieke animatie























ga dan maar mee naar de droogte de belebbering van het tegoed wat meligheid is goed voor de stonden druk ik mij goed uit ter duidelijkheid vanwaar die onrust in de ogen duw mij maar in die praalwagen het is lang geleden dat ik dat aan moest kwebbelt het van te voren of is het die aandacht die je bedwingt het is hier dat ik ben in dat land van nooit tevoren hier vinden wij geluk bij hopen ik bedwing mij maar niet het te begrijpen je moet het maar weten

Daniel


donderdag 17 maart 2011

Kleine werkelijkheden
















foto Heike Dobbelaere



het recht op ruggelings zijn

*

vaak is het lachen met wat zich rechtstreeks aanbiedt

*

de grens is het schouwen naar aandacht en beeld

*

niet ingrijpen in dat ene wat er toe doet

*

het gevoel is bijna verkoold

*

leven is hopen op voordeelbonnen

*

iets komt bij het begin van de beginneling uit


Daniel



zaterdag 19 februari 2011

Tuymans revisited























Zaterdag 10 maart 1990 schreef ik in de gerenommeerde krant Het Volk over een tentoonstelling van Luc Tuymans in De Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst, Gent:
'De tentoonstelling kenmerkt zich door schraalheid en afstandelijkheid. Je wordt hier geconfronteerd met de obsessies van een individu. De plastische verwoording valt echter tegen. De schilderijen zijn enkel aanzetten "tot" iets dat nooit wordt gecreëerd. De toeschouwer blijft beduusd en vertwijfeld achter met een groot vraagteken.' En verder:
'In feite lijken deze schilderijtjes gemaakt voor deze ene tentoonstelling. Consequent aan Tuymans' werkwijze en filosofie zou inderdaad zijn dat de werken achteraf vernietigd, hergebruikt of opgestapeld worden, overgeleverd aan de vergetelheid, het tijdeloze, het grote Niets. Deze kunst is te veel niets om iets te zijn. Een groot talent is niet opgestaan uit de hier getoonde verdoemde wereld.'
Heiligschennis! Deze boude taal zou allicht niet meer kunnen anno 2011. Je kan niet meer ongestraft zondigen tegen kunstpausen en ander beschermd onroerend goed. En toch blijft mijn mening twintig jaar later nog overeind... Tuymans: een van de meest overschatte hedendaagse kunstenaars.

woensdag 2 februari 2011

Anti-haiku's
















Wissant, Noord-Frankrijk



het gerode lipte
aanknaller van
het kersvers ontbetene

*

maaltijd
boom van beleg
met voetgelegde bui

*

de katten als lucht
in de ijzige boom
verduren het nest

*

het smalste
suist tegen
de wetten

*

een boom is
een klein wezen
te groot voor mij

*

er is noder wezen
vruchtgebrande
ijverbrij


Daniel

zondag 2 januari 2011

De canon van 2010

















1/ Johann Wolfgang Goethe, Affiniteiten (vertaling: Ria van Hengel)
Magistrale nieuwe vertaling van 'Die Wahlverwandtschaften'. Merkwaardig moderne roman; beroezende leeservaring.

2/ Piet Meeuse, Koorddansen op schrikdraad
Ultrakorte essays vol stilistisch vernuft en passie (=lijden...): 'Het is beter te weten dat je iets gelooft dan te geloven dat je iets weet.'

3/ Louis Paul Boon, Eros en de eenzame man
Een gewaagd-geslaagde synthese tussen goorheid en poëzie: kan dat (nog), mag dat (nog)? Onthutsend actueel.

4/ Jacob Groot, Divina Noir
Poëzie van het grote gebaar, wat barok, overdreven soms, maar ook averechts en botsend met dé taal.

5/ W.G. Sebald, Campo Santo
Elke snipper van deze grootmeester is de moeite; wat precieus, maar toch: wat een heerlijk-meanderende zinnen. Sebald is hard voor zichzelf en voor Duitsland.

6/ Robert Wellagen, Verre vrienden
Jonge literatuur uit Nederland: fris en bizar, vol laconieke leegte. Zou kunnen passen in de Minuit-stal.

7/ Eugène Savitzkaya, Fou trop poli
Mijn Frans schiet tekort om alles te begrijpen, maar toch heb ik het gevoel: dit moet dringend vertaald worden (er is überhaupt weinig vertaald van dit genie uit Wallonië): 'Le fou se remet au mensonge. Il songe. Le fou se remet au roman. Et remet ça, par pur plaisir. Qu'est-ce que la prose? La goutte goutte. Les rats forniquent et sont niqués. Voilà la prose.'

8/ Simon Garfield, Just my Type
Mooi uitgegeven boek over 'typografische dingetjes': over Gill en Comic Sans, over readibility en legibility, over Gutenberg en Ikea... Voor leken en professionelen een aanrader.

9/ Arjen van Veelen, Over rusteloosheid
Een jong classicus die relativerend en badinerend schrijft over de oudjes. Maar ook over zijn strapatsen met internet, Facebook etc. Een onderzoek naar de eigen onrust: 'Wie overal is, is nergens.' (Seneca).

10/ Joke van Leeuwen, Toen mijn vader een struik werd
Lees het begin van het boek en je bent verkocht: 'Toen mijn vader een struik werd, woonden we ergens anders. Ik dacht in die tijd nooit dat het daar ergens anders was. Het was overal ergens anders, behalve waar we woonden.'


zondag 12 december 2010

Miskerst
























de moeder huilt

het blinken schaadt

en droeve herders waken


het kind herschikt

de vormen van weleer

is radeloos van droogte en

buitengewoon verweer


de navel van de morgen

rukt zich toonvast uit

klanken groeien van vertier

het pesten kraakt


er is een chique redding in ’t verschiet

de balans neigt naar de lichte

buitenkant van dingen


hebdom siert de tuigen:

bomenlast en hertenkomst

en kuiten van damast


bij god is het te laat

voor woorden


Daniel

zaterdag 13 november 2010

Vormparadijs























het is weer iets zachter in tijden van jaren het geluk is een norm van lijfelijk opzet we moeten het hebben van waanzin & aanzien en tomeloos gerucht hoe goed is het om daar waar je hoort te zijn te bestaan in een volkomen terechte keuze een voederbad van licht en tij gekeurd door de bendes van woede en druk de haardsom is grens van plezier de was is geklaard met zijwit van maagd de paren ontpit door het paradijs van de vorm


Daniel